Fuga - jesteś tylko jedną z wielu wersji siebie
Umysł

Fuga – jesteś tylko jedną z wielu wersji siebie

 

Wyobraź sobie, że budzisz się na torach. Jest noc. Ciemno. Jedyne co widzisz to swoje zakrwawione dłonie. Trzęsiesz się z zimna. Zaschło Ci w ustach. Twój język przypomina kołek. Głowę rozsadza pulsujący ból. Twoje nogi są umorusane w ziemi. Połamane obcasy leżą obok.

Nie wiesz skąd się tam wzięłaś. Nie wiesz co Ci się stało. Nie wiesz gdzie jesteś. A co gorsze, nie wiesz kim jesteś…

Nie pamiętasz nic sprzed chwili przebudzenia. Nie wiesz kim byłaś, gdzie pracowałaś, czy miałaś rodzinę, psa, kota, kredyt w banku. Nie znasz swojego imienia. Nie wiesz ile masz lat. Nie masz przy sobie żadnych dokumentów.

Towarzyszy Ci tylko strach i niepokój.

 

Fuga dysocjacyjna.

To zaburzenie psychiczne polegające na ucieczce od własnego życia. W wyniku ogromnego stresu i traumy osoba doznaje amnezji. Zapomina o wszystkim co przeżyła. Zachodzi tu nieświadome zjawisko wyparcia.

Właśnie na tą przypadłość cierpi główna bohaterka filmu Fuga, reż. Agnieszki Smoczyńskiej. Film jest mocny. Nie ma w nim cenzury. Bohaterka brutalnie wprowadza nas do swojego świata.

Świata w którym z nikim się nie patyczkuje. Gdy po dwóch latach tułaczki zostaje “odnaleziona” przez rodzinę, nie wita ich z uśmiechem. Mąż nie czeka na nią z otwartymi ramionami. Własny syn boi się jej. Wydawało by się, że los się do nich uśmiechnął, bo wszyscy mogą być znowu razem. Jednak jest to raczej ironiczny uśmiech.

 

 

Fuga - jesteś tylko jedną z wielu wersji siebie

 

Obdarty z intymności.

Fuga zawiera wiele nagich scen, odartych z pruderii. Słusznie jest to film dozwolony od lat 15, bo może “gorszyć” też niektórych dorosłych. Oglądając go w kinie, czuć niezręczną ciszę i napięcie pośród ludzi. Odczucie naruszonej intymności towarzyszy przez cały czas trwania filmu. Zdecydowanie nie jest to film poprawiający humor.

Zmusza do myślenia. Ciągłego analizowania sytuacji. Zastanawiania się, dlaczego bohaterka zachowuje się w dany sposób. Dopowiadanie możliwych scenariuszy. Rozgryzanie psychiki, tej “zaburzonej” osoby.

Swoją drogą, aktorka która grała główną bohaterkę, Gabriela Muskała, zrobiła to nadzwyczajnie. Idealnie dobrana do postaci. Każda scena odegrana bez cienia krępacji. Świetna charakteryzacja. Wielki szacunek dla niej, bo sceny były bardzo trudne.

 

Co go wyróżnia?

Ten film nie jest lekki. Jest wręcz cholernie ciężki. Może potwierdzi to fakt, że na tym seansie, mimo zapełnionego kina po brzegi, nikt nie jadł czipsów/popcornu, lub film był tak wciągający, że ja tego nie zauważyłam. Nie było odgłosów mlaskania i ciamkania, które dla wielu osób są tak bardzo wkurzające. Po prostu tego filmu nie można bezmyślnie oglądać, go się analizuje. Z automatu. Zamiast odgłosów jedzenia, słyszałam ciche westchnienia, tłamszone odgłosy wzburzenia i odrazy. Ludzie siedzieli jak zahipnotyzowani. Ja przeżywałam szok.

Szok, że polski film może być tak dobry.

Szczerze polecam. Mocne kino. Nietypowe zakończenie. Dla mnie 10/10.

Tutaj zostawiam link do oficjalnego zwiastuna —> FUGA.

 

P.S. A propos filmów – czy widziałeś już mój pierwszy film na YT? Jeśli nie, musisz to koniecznie nadrobić! Może nie jest tak dobry jak ten, opisywany przeze mnie powyżej, ale dopiero rozkręcam się na tej płaszczyźnie 😉 Kliknij tu! 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *